leki :: przeziębienie :: grypa


Grypa i przeziębienie

Zdrowie albo Polska – co jest najważniejsze? To nie istotne. Pamiętaj o swoim zdrowiu przede wszystkim. Oto ważne informacje o grypie i przeziębieniu Przeziębienie to inaczej zakażenie górnych dróg oddechowych lub ostry nieżyt nosa wywołany wirusem. Przeziębienie określane jest także, jako wirusowe zapalenie górnych dróg oddechowych co, jak łatwo się domyślić oznacza, zaatakowane zostały nasze: nos i gardło. Nie można lekceważyć grypy i przeziębienia.

Przeziębienie

Objawem przeziębienia jest m.in. kaszel. Zanim wybierzemy się do apteki po syrop na kaszel lub hamujące odruch kaszlowy tabletki, warto spróbować pozbyć się kaszlu domowymi sposobami. Niektóre z nich, zwłaszcza jeśli mamy do czynienia z niezbyt nasilonym, suchym kaszlem mogą okazać się bardzo skuteczne Metodą naszych babci możemy pić ciepłe mleko zagotowane z łyżeczką miodu i masła. Mleko i masło zadziałają osłaniająco i łagodząco na błonę śluzową naszych dróg oddechowych, a miód dodatkowo obdarzony jest właściwościami odkażającymi. Wirusy przeziębienia oddziałują poprzez podrażnienie błony śluzowej naszego gardła i nosa. Po tym jak infekcja już się rozpocznie, następuje stopniowe rozszerzenie i wzrost przepuszczalności naszych naczyń krwionośnych. Zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej to typowe objawy przeziębienia i grypy. Jednocześnie gruczoły wydzielają większą ilość śluzu, co dla nas oznacza katar i towarzyszące mu kichanie. Objawom tym może towarzyszyć także stan podgorączkowy (na ogół do 38 stopni C) i suchy, meczący kaszel. Przeziębienie rozwija się powoli. Objawy to ból gardła i wrażenie drapania w nim, ból stawów i mięśni, stan podgorączkowy, kaszel oraz nieżyt nosowy. Pacjenta zwykle ogarnia uczucie braku siły i zmęczenia. Pogoda ma bardzo duży wpływ na zachorowania. W ciągu 7 dni objawy przeziębienia powinny ustać. Powikłania są bardzo rzadkie przy przeziębieniach. Czasami zdarza się zapalenie nosa, zatok lub oskrzeli. Jak zapobiec przeziębieniu? Nie ma na świecie szczepionki, która ztemu zapobiega, jednak jest wiele ciekawych i sprawdzonych metod. Na przeziębienie polecamy: wziąć po jednej części kwiatów lipy, kwiatów czarnego bzu, babki lancetowatej i szałwii. Dwie łyżeczki mieszanki zalać szklanką wrzątku, parzyć pod przykryciem przez około 10 minut, przecedzić. Osłodzić miodem. Pić 3-4 razy dziennie po 1 filiżance (młodszym dzieciom podawać 3-4 razy dziennie po 1-2 łyżki). Ponieważ przeziębienie jest powodowane przez bardzo różne wirusy, nie ma dostępnej szczepionki zabezpieczającej przed zakażeniem. W przeciwieństwie do przeziębienia, dostępna jest skuteczna szczepionka przeciwko grypie. Ponieważ wirusy grypy stale się zmieniają (ulegają mutacjom), co roku przygotowane są nowe szczepionki, obejmujące te wirusy, które będą występować najczęściej w danym sezonie.

online paper writer

Grypa

O grypę jest bardzo łatwo. Wirusowe zakażenia górnych dróg oddechowych to najczęściej występujące u ludzi choroby. Na przeziębienie większość z nas zapada kilka razy w roku (rzadziej chorują osoby starsze, znacznie częściej – dzieci). Grypa jest również chorobą powszechną, ale występuje znacznie rzadziej niż przeziębienie. Co roku na grypę zapada nawet do kilku milionów Polaków. Grypa jest groźniejsza. Na grypę polecamy: 2 duże cebule obrać, pokroić w plasterki, warstwami układać w słoiku przesypując cukrem (lub miodem), można też dodać kilka posiekanych ząbków czosnku. Po kilku godzinach syrop można zlać. Podawać kilka razy dziennie łyżkę. Syrop można przechowywać w lodówce 1-2 dni. Jeżeli mamy trochę szczęścia i trafimy na szczep grypy typu B lub C to mamy szanse na łagodny przebieg choroby, co dotyczy niestety tylko dorosłych. Po zainfekowaniu wirusem grypy typu C, nabywamy trwałą odporność organizmu na tę rodzinę wirusów, co jest przy całej niefortunności tego zdarzenia – pocieszające. Na grypę typu C szczególnie narażone są dzieci, bo u nich ma ona najpoważniejszy przebieg. Grypa jest ostrą, wirusową chorobą zakaźną. Występuje zwykle epidemicznie najczęściej w naszym klimacie w sezonie jesienno zimowym i wczesną wiosną. Znacznie gorzej, gdy dopadnie nas wirus grypy typu A. Cechuje go wysoka gorączka, towarzyszące jej dreszcze oraz ból mięśnie lub „łamanie” w kościach, a także ogólnie obolałe mięśnie, a także równie niemiłe objawy: kaszel, katar, czasami zapalenie spojówek a nawet bóle brzucha lub wymioty. Wirus typu A i choroba z nim związana oznacza zwykle gwałtowne pogorszenie się stanu pacjenta i wysoką gorączką oraz towarzyszące jej dreszcze. Na samym początku grypy typu A odczuwamy bardzo szybki wzrost gorączki, która może osiągnąć nawet poziom 40 stopni C. Atak wysokiej temperatury i towarzyszące mu osłabienie organizmu oraz ból (mięsni, kości) utrzymuje się zwykle 4 do 5 dni. Wówczas drobnoustroje chorobotwórcze wytwarzają jady, tzw. pirogeny, drażniące ośrodki odczuwania ciepła w mózgu. Oznacza to dla pacjenta wzrost całej temperatury ciała. Nie oznacza to jednak nic złego, przeciwnie, umiarkowana gorączka pobudza nasz układ odpornościowy do produkcji przeciwciał zwalczających atakujące organizm wirusy. Natomiast zbyt wysoka gorączka, to znaczy powyżej 39C, jest niekorzystna dla organizmu gdyż ma destrukcyjny wpływ na nasz mózg. W drastycznych przypadkach może prowadzić do bezsenności lub może prowokować do występowania drgawek. Wirus grypy zbudowany jest z trzech podjednostek: genomu (kwasu rybonukleinowego), białkowego kapsydu o symetrii helikalnej oraz otoczki lipoproteinowej. Tak zbudowana pojedyncza cząstka nazywana jest wirionem. Materiałem genetycznym wirusa grypy jest jednoniciowy kwas RNA o polarności ujemnej – oznacza to, że nie występuje on w komórkach jako informacyjny RNA. RNA zbudowany jest z ośmiu fragmentów, z których czwarta część jest odpowiedzialna za produkcję hemaglutyniny, a szósta neuraminidazy. Średnica kapsydu zawiera się w granicach 90-150 nm, co kwalifikuje go do wirusów o średniej wielkości. Hemaglutynina, jak sama nazwa wskazuje, ma zdolność do aglutynacji krwinek czerwonych, jest również odpowiedzialna za proces przyłączania i wnikania wirionów do wnętrza komórek nabłonkowych w drogach oddechowych. Neuraminidaza natomiast toruje drogę wirusom do receptorów komórkowych pokrytych gęstym śluzem dróg oddechowych. W komórkach może indukować apoptozę, zwiększa patogenność wirusa i umożliwia uwalnianie namnożonych wirionów z komórek. Grypa zwykle trwa około tygodnia – dwóch (gorączka powinna ustąpić po tygodniu). Leczenie polega głównie na łagodzeniu objawów. Podaje się środki przeciwgorączkowe, leki na ból głowy, stawów, gardła. Zaleca się leżenie w łóżku, lekką dietę, dużo snu i picie znacznych ilości napojów. Leki zwalczające wirusa grypy stosuje się tylko w ciężkich przypadkach lub kiedy jest ryzyko wystąpienia powikłań np. zapalenia oskrzeli. Grypa sezonowa – zachorowania występujące corocznie w okresie epidemicznym (na półkuli północnej, w tym w Polsce, od późnej jesieni do wczesnej wiosny), spowodowane przez typowe wirusy grypy występujące u ludzi.